Filipo Lipi, umetnik koji je unosio svetlost u tamu kapela

Iako se Filipo Lipi ne smatra najvećim firentinskim umetnikom, on je, bez sumnje, jedan od velikih. Njegovo delo, ,,Bogorodica s malim Hristom i dva anđela’’ štampana je na ulaznicama čuvene Ufici galerije u Firenci koju smo posetili i odakle vam donosimo priču o umetniku čija dela nikoga ne ostavljaju ravnodušnim.

Filipo di Tomazo di Lipi rođen je 1406. godine na periferiji Firence, u Ardiljoneu – mestu poznatom, pre svega, po tome što se tamo nalazio najveći karamelićanski manastir u Italiji. Majka budućeg slikara preminula je na porođaju, a njegov otac, po zanimanju pekar, samo dve godine kasnije, te je siroče uzela tetka, Mona Lapči, žena dobrog i saosećajnog srca, ali siromašna. Kako je Mona sastavljala kraj s krajem kao udovica koja je brigu vodila još i o svoje troje dece, bila je prinuđena da dečaka, teška srca, dâ na vaspitanje u obližnji manastir.

Nije prošlo mnogo, a već se videlo da dečaku društvene nauke idu teško, zapravo, da ne idu uopšte. Čudilo je, međutim, što je rasejano i neobuzdano dete postajalo izuzetno mirno i usredsređeno na časovima crtanja. Štaviše, pokazivao je očigledan talenat.

Da bi odgajali ,,kućnog’’ slikara, a izbegli obraćanje ,,svetskim’’ umetnicima radi oslikavanja manastirskih prostorija, opat dozvoljava Filipu da odsustvuje sa časova koji su bili obavezni za sve učenike kako bi se on posvetio isključivo slikarstvu.

Filipo se zaređuje 1421. godine i postaje monah karamelićanskog reda, sa željom da svoj život posveti nesebičnom služenju Bogu. Fra Filipo, međutim, upravo u firentinskom manastiru nalazi svoj istinski poziv i definitivno odlučuje da postane slikar.

Slika, Bogorodice sa malim Hristom i dva anđela je zasigurno njegova najpoznatija slika, i predstavlja himnu ženskoj lepoti. Stručnjaci smatraju da je Lipijevo majstorstvo ovde dostiglo svoj vrhunac. Ovo delo se smelo može svrstati rame uz rame sa remek-delima Rafaela i Leonarda da Vinčija. Umetnik će od ove slike, pa nadalje, sve žene naslikati nalik jedna na drugu, pošto će od tog trenutka majstor imati stalnog modela – Lukreciju Buti.

Lipijeva dela, iako prožeta religioznim duhom, sasvim su lišena srednjovekovnog asketizma, budući da su žene, koje je inače voleo, uticale na njegova dela, na kojima je težio da ovaploti idealnu lepotu. Mazačov učenik je na neshvatljiv način u svom stilu spajao tradicije pozne gotike s trodimenzionalnošću figura i kultom perspektive, nasleđenim od učitelja.

Likovi koje je monah-slikar stvorio poetični su, a priroda koja ih okružuje stvara osećaj harmonije sveta. Njegove šarmantne Bogorodice , zamišljeni anđeli i prelepi mali Isusi koji zrače dobrotom i ljubavlju prema ljudima, postali su uzor mnogim slikarima, među njima Botičeliju i Mikelanđelu.

Please follow and like us: