,,Majstor i Margarita” u Narodnom pozorištu: Impresivna režija, fantazmagoričan ambijent i bravurozna gluma
FOTO: Narodno pozorište u Beogradu
Na Velikoj sceni Narodnog pozorištu u Beogradu, 13. juna 2025. godine, izvedena je predstava ,,Majstor i Margarita’’ po istoimenom romanu Mihaila Bulgakova, u režiji Andraša Urban, prema dramatizaciji Kate Đermati, uz scenski doprinos scenografa i reditelja Andraša Urbana, kostimografa Bojane Nikitović i Stefana Savkovića, kompozitorke Irene Popović, koreografa Gerđe Kristijana, te producentskog tima Jasmine Urošević i Marije Kovačević.
Ana Todorović-Radetić, književnica, filolog i zaljubljenik u pozorište, prenosi utiske nakon odgledane predstave, osvetljavajući slojevitost Bulgakovljevog komada i način na koji njegova metafizika pitanja odzvanjaju u savremenom pozorišnom prostoru.
Iako sam se pribojavala kako bi izgledala dramatizacija ovako kompleksnog i slojevitog dela Mihaila Bulgakova, izvođenje je teklo pitko, razumljivo, zadivljujuće interesantno, uz povremeno glumačko pevanje u pratnji klavira umesto narativa, pa smo mogli lakše da „progutamo“ svu fantastiku, grotesku, ali i realizam koji se dešava pred našim očima.
Potpuno subjektivno izdvajam glumu koja me oborila s nogu (uloga mefistofelovskog Volanda − Pavle Jerinić − neočekivano zadivljujuće, superiorno!) I cela glumačka ekipa ja jaka, sigurna u sebe, od Bojana Krivokapića, preko Vanje Milačić, Aleksandra Vučkovića (u ulozi Majstora i Hrista), pa do Julije Petković koja glumi mačka Behemota, bravurozno! Nada Šargin kao Margarita i Vanja Ejdus kao Pontije Pilat, tu su reči hvale suvišne, one nisu sa ovoga sveta.
Složen svet Bulgakovljevih junaka i junakinja, uz satirično-humorističku kritiku totalitarnosti vlasti, i kompromitujuću ulogu umetnika u takvom svetu, uz efektnu scenografiju i dijabolične kostime stvorili su metaforički efekat jednog unutrašnjeg stanja pojedinca, ali i društva, koje se bavi suštinskim pitanjima duše, postojanja Boga, dobra i zla.
I naravno, tipično ženski, najviše me zanimao susret Majstora i Margarite Nikolajevne (kada ljubav iskoči ispred njih kao nož ili ubica i pokosi ih u sekundi, što je bila moja inspiracija za arhetipski ljubavni susret Uroša i Milene u „Cvetovima agave“).
Impresivna rediteljska rešenja, usaglašena gluma i čitava kompaktnost komada učinila su da potpuno uplovimo u višeslojnost Bugakovljevog univerzuma i ostanemo bez daha. Bravo!
Pošaljite komentar